De meteorologische weer het voorspellen modellen worden getest en op basis van het stringente criterium van het nut van hun voorspellingen geraffineerd. Dientengevolge weer het voorspellen zijn de modellen van uitstekende kwaliteit en de meteorologie is een harde wetenschap, de zo minst zoals hard van een wetenschap aangezien de inhoud toestaat. De systemen van het weer zijn onderworpen aan oneindige gevoeligheid voor aanvankelijke voorwaarden zodat is het fysisch onmogelijk om nuttige weervoorspellingen voorbij een week te maken of zo.

De modellen van het klimaat worden niet over het algemeen onderworpen aan als stringente criteria van geldigheid als weermodellen. Door een geloofsdaad stellen de modelbouwers hen in werking om projectiesdecennia, zelfs eeuwen, in de toekomst te verkrijgen. Men is van mening dat de klimaatmodellen niet kunnen worden getest omdat het te lang om op een controle van hun projecties zou duren te wachten. Hun projecties zijn zelfs in principe geen voorspellingen omdat de modelleurs geen manier hebben om te weten welke exogene gebeurtenissen zoals belangrijke vulkanische uitbarstingen zouden kunnen voorkomen.

Het intergouvernementele Comité bij de Verandering van het Klimaat (IPCC) overweegt bevestiging van zijn 15 klimaatmodellen om uit het reproduceren van de huidige klimaatkenmerken te bestaan. De modellen doen in orde op sommige klimaatkenmerken zoals het breedteprofiel van zonale temperatuurmiddelen maar ontbreken miserably op het klimaat kenmerkend van troebelheid. Voor meer op deze geldigheid zien de tests modelbevestiging IPCC.

IPCC beschouwt niet als het meer aangewezen bevestigingscriterium van projectie de recente stijgingspercentages klimaatkenmerken. Voor een analyse van hoe goed doen de klimaatmodellen bij de gegevensverwerking van het tarief van verandering van temperatuur door breedte voor de periode vanaf 1970 tot 2001 zie het Polaire tegenover Equatoriale Verwarmen. De resultaten tonen aan dat de klimaatmodellen wat succes in het verklaren van de kwalitatieve kenmerken van de gegevens hebben maar zij hebben ook mislukkingen in de kwalitatieve kenmerken. Op een kwantitatief niveau zijn de fouten zo groot om de projecties over een eeuwperiode nutteloos te maken. De fouten in de projectiemodellen zijn cumulatief zodat als er 200 percentenfout over een dertig jaarperiode is de fout over honderd jaar periode op de orde van 600 percenten zal.

Nochtans is het niet waar dat de nauwkeurigheid van de klimaatmodellen niet kan worden getest zonder 50 jaar te wachten of zo. De klimaatmodellen kunnen achteruit net zo goed worden in werking gesteld voorwaarts. In plaats van een voorspelling zouden zij een backcast van de klimaatkenmerken van het verleden geven. Patrick J. Michaels in zijn boek, Afsmelting, geeft het backcasting van twee klimaatmodellen vanaf ongeveer 1993 terug naar 1905. Men is het eerste Gekoppelde Globale Model van het Klimaat (CGCM1) van het Canadese Centrum voor de Modellering van het Klimaat en de Analyse en andere is Brits, het tweede Centrum Hadley voor de Voorspelling en het Onderzoek van het Klimaat. De gegevens werden geschraapt van de grafiek van Michaels.

Hier is de vergelijking van backcasts van globale temperatuur van het Canadese model in vergelijking met de observaties.

Hoewel het model de vorm over het algemeen wordt herstel de timing weg is en die vorm moest uit het invoeren van de ramingen van het sulfaataërosol gekomen zijn die onafhankelijke ramingen maar geen waarden kunnen geweest zijn die op basis van de bekende observaties van globale temperatuur worden gekozen. Niettemin was de backcastverandering in temperatuur 96 percenten hoger dan de waarnemingsverandering van de achtentachtig jaarperiode. Dat is bijna een 100 percentenfout per eeuw.

Er is een anomalie in de grafiek. CGCM1 zou op het zelfde niveau aan het eind van de periode moeten beginnen zoals de observaties. Als de cijfers CGCM1 neer om met de observaties van 1993 worden verplaatst samen te vallen hier is wat de grafiek als kijkt.

De prestaties van het CGCM1 klimaatmodel kijken indrukwekkender in deze verbeterde versie. Deze verschuiving nochtans verandert niet de prestaties van het model in termen van de fouten in de gegevensverwerking van de temperatuurveranderingen. Over het algemeen overschat CGCM1 drastisch de temperatuurverandering. Op basis van deze prestaties is het duidelijk dat CGCM1 kan uit worden geworpen. Één van de ergerende aspecten van IPCC, en er zijn velen, is dat het dat de klimatologie een harde wetenschap maar het is, IPCC, kan niet onder 15 verschillende klimaatmodellen beweert onderscheiden waarin verband met degenen best zijn.

Nu voor het Britse model.

De algemene vorm van de modelwaardelijn is „soort van“ het zelfde als de observatielijn, maar het mist het globale verwarmen die van ongeveer 1915 tot ongeveer 1938 en het globale koelen vanaf 1940 tot 1960 voorkwam. In termen van de temperatuurverandering tijdens de volledige periode is het model vrij goed, zijnd slechts 12 te kleine percenten. Nochtans bekijkend de grafiek kruisen de twee krommen op zes punten en het schijnt enkel een toeval te zijn dat één van crossings aan het eind van het backcasting interval dicht was. Bij ongeveer 1955 zou de fout ongeveer 200 percenten geweest zijn. Dit wijst erop dat de maatregel van prestaties één of andere gemiddelde fout tijdens de backcasting periode zou moeten zijn. Nochtans duidelijk is het model van het Centrum Hadley superieur aan het model van het Canadese Centrum voor de Modellering en de Analyse van het Klimaat. Nochtans is het niet bepaald of zelfs het model van het Centrum Hadley voldoende nauwkeurig is om om het even welke relevantie in economische beleidsbepalingen te hebben. In het bijzonder, schijnt het niet nauwkeurig genoeg de basis voor de ontwikkelde landen te zijn die triljoen dollars opleggen per jaar aan hun economieën kost. En dat triljoen dollars per jaar kosten kan zijnd triljoen dollars per jaar overdracht omhoog beëindigen aan de overheden van ontwikkelingslanden voor de aankoop van hun quota's van koolstofemissies.

De globale temperatuurverandering tijdens de afgelopen eeuw is over 0.7°C geweest, wat waarvan aan verhogingen van zonneintensiteit toe te schrijven is geweest. Geen klimaatrampen zijn als resultaat van die temperatuurverandering voorgekomen. De ontworpen verhoging van globale temperaturen tijdens de volgende eeuw is op de orde van 1.2°C. Er is geen basis voor klimaatmoeilijkheden die uit die verhoging buiten van de niet-bevestigde en ongeldig gemaakte modellen van het computerklimaat stammen. Dat moet niet zeggen er geen ernstig weer zal zijn. Er zal ernstige weerproblemen zijn enkel aangezien er aardbevingen en tsunamis zal zijn, maar geen hoeveelheid overheidsregelgeving zal dat veranderen. Het was dat stammenleiders; d.w.z., overheden; een paar virgins in de vulkanen zou werpen om de goden te kalmeren en uitbarstingen te verhinderen. Nu willen de overheden in ontwikkelde landen hun economieën in de ketel in berouw voor hun welvaart werpen. Het alle stammen van één of ander cultureel begrip dat als men een offer toen zeker maakt men iets in ruil daarvoor zal worden. Voor millennia hebben de godsdiensten offers georganiseerd om de goden te kalmeren en iedereen van die offers is een volledig en totaal afval geweest. De namen zijn door het spel is het zelfde veranderd.