Uitgegeven uittreksels
van:

Het systeem van de Prijs
als Mechanisme
voor het Gebruik maken van van Kennis
door
Friedrich A. Hayek

Het economische probleem van de maatschappij is slechts geen probleem van hoe te toe te wijzen „gegeven“ middel-als „gegeven“ aan gemiddelde genomen wordt dat aan één enkele mening wordt gegeven die doelbewust het probleem oplost dat door deze „gegevens wordt geplaatst.“ Het is eerder een probleem van hoe te om het beste gebruik van middelen te beveiligen die aan om het even welke leden van de maatschappij, voor einden worden gekend waarvan relatief belang slechts deze individuen kennen. Of, om het te zetten kort, is het een probleem van het gebruik van kennis niet dat aan iedereen in zijn totaliteit wordt gegeven.

Het eigenaardige karakter van het probleem van een rationele economische orde wordt bepaald precies door het feit dat de kennis van de omstandigheden waarvan wij moeten maken nooit gebruiken in geconcentreerde of geïntegreerde= vorm, maar alleen als verspreide beetjes van onvolledige en vaak tegenstrijdige kennis bestaat die alle afzonderlijke individuen bezitten.

Vandaag is het bijna heresy om voor te stellen dat de wetenschappelijke kennis niet de som al kennis is. Maar wat bezinning zal aantonen dat er voorbij vraag een hoeveelheid zeer belangrijke maar unorganized kennis is die misschien in de betekenis van kennis van algemene regels niet kan wetenschappelijk worden genoemd; de kennis van de bijzondere omstandigheden van tijd en plaats. Het is met betrekking tot dit dat praktisch elk individu wat voordeel over al anderen heeft in zoverre dat hij unieke informatie bezit waarvan het voordelige gebruik, maar van welk gebruik zou kunnen worden gemaakt kan worden gemaakt slechts als de besluiten afhankelijk van het aan hem worden verlaten of met zijn actieve samenwerking genomen.

Om het te weten en van om een machine niet volledig werkgever of somebody vaardigheid zetten te gebruiken die zich beter zou kunnen worden gebruikt, of bewust van een surplusvoorraad zijn die op tijdens een onderbreking van levering kan worden getrokken is sociaal vrij zo nuttig zoals de kennis van betere alternatieve technieken. Het is een nieuwsgierig feit dat dit soort kennis vandaag over het algemeen met een soort contempt zou moeten worden beschouwd, en dat iedereen wie door dergelijke kennisaanwinsten een voordeel over somebody beter met theoretische en technische kennis uitrustte om wordt verondersteld bijna disreputably gehandeld te hebben.

Het is, misschien de moeite waard het beklemtonen dat de economische problemen zich altijd en slechts bijgevolg van verandering voordoen. Mits de dingen zo vóór, of minstens aangezien zij werden verwacht aan verdergaan, er doen geen nieuwe problemen die een besluit, geen behoefte vereisen om een nieuw plan te vormen voor. De overtuiging dat de veranderingen, of minstens de aanpassingen van dag tot dag, in moderne tijden minder belangrijk zijn geworden impliceert het geschil dat de economische problemen ook minder belangrijk zijn geworden.

Het is waar dat, met de gedetailleerde apparaten van moderne productie, de economische maatregelen slechts met lange intervallen worden vereist, zoals wanneer een nieuwe fabriek worden opgericht of een nieuw te introduceren proces is? Worden veranderd waar is het dat, zodra een installatie is gebouwd, de rest al min of meer mechanisch is, bepaald door het karakter van de installatie, en het verlaten van weinig om in het aanpassen aan de continu veranderende omstandigheden van het ogenblik?

Het vrij wijdverspreide geloof in bevestigend niet, voor zover ik kan nagaan, wordt bevestigd door de praktische ervaring van de bedrijfsman. In de concurrerende industrie in ieder geval-en zulk een industrie kan alleen dienen aangezien de test-taak om kosten te houden van het toenemen constante strijd vereist, die een groot deel van de energie van de manager absorbeert. Hoe gemakkelijk het voor een inefficiënte manager de verschillen moet verdrijven waarop de rentabiliteit reageert, en dat het, met de zelfde technische faciliteiten, om met een grote verscheidenheid van kosten mogelijk is te produceren, zijn onder de gemeenschappelijke plaatsen van bedrijfservaring die niet in de studie van The Economist even vertrouwd schijnen te zijn.

De eigenlijke sterkte van de wens, die constant door producenten en ingenieurs wordt geuit, ongeremd door overwegingen van geldkosten kunnen te werk gaan, is welsprekende verklaring aan de mate waarin deze factoren in hun dagelijks werk binnengaan. De ononderbroken stroom van goederen en de diensten wordt gehandhaafd door constante weloverwogen aanpassingen, door nieuwe regelingen gemaakt in het licht van omstandigheden niet dagelijks die dag vóór, door binnen meteen te stappen worden gekend wanneer a er niet in slaagt te leveren.

Dit is, misschien, ook het punt waar ik het feit dat kort zou moeten vermelden de soort kennis waarmee ik ben betroffen kennis van de soort is die door zijn aard in statistieken niet kan binnengaan en daarom aan om het even welk centraal gezag in statistische vorm niet kan worden vervoerd. De statistieken die zulk een centrale gezag zou moeten gebruiken zouden moeten zijn aangekomen bij precies door van minder belangrijke verschillen tussen dingen, door, als middelen van één soort, punten samen te vatten op een bepaalde manier te groeperen die betreffende plaats, kwaliteit, en andere details verschillen, wat voor het specifieke besluit zeer significant kan zijn. Het volgt op dit dat de centrale planning gebaseerd op statistische informatie door zijn aard directe rekening van deze omstandigheden van tijd en plaats niet kan nemen, en dat de centrale ontwerper één of andere manier of andere zal moeten vinden waarin de besluiten afhankelijk van hen aan de „man ter plekke kunnen worden verlaten. “

Als wij kunnen het ermee eens zijn dat het economische probleem van de maatschappij hoofdzakelijk één van snelle aanpassing aan veranderingen in de bijzondere omstandigheden van tijd en plaats is, zou het schijnen om te volgen dat de uiteindelijke besluiten aan de mensen moeten worden verlaten die met deze omstandigheden vertrouwd zijn, die direct van de relevante veranderingen en van de onmiddellijk beschikbare middelen kennen om hen te ontmoeten. Wij kunnen verwachten niet dat dit probleem zal worden opgelost door al dit kennis aan een centrale raad eerst mee te delen die, na het integreren van al kennis, zijn orden uitgeeft. Wij moeten het door één of andere vorm van decentralisatie oplossen. Maar dit beantwoordt slechts deel van ons probleem. Wij hebben decentralisatie nodig omdat slechts zo wij kan ervoor zorgen dat de kennis van de bijzondere omstandigheden van tijd en plaats onmiddellijk van gebruik zal gemaakt worden. Maar de man ter plekke " kan alleen op basis van zijn beperkte maar vertrouwelijke kennis van de feiten van zijn directe omgeving beslissen niet. Er doet nog zich nog altijd voor het probleem om aan hem dergelijke verdere informatie mee te delen die hij nodig heeft om zijn besluiten in het gehele patroon van veranderingen van het grotere economische systeem te passen.

Er zijn nauwelijks om het even wat die overal in de wereld gebeurt die geen effect van het besluit zou kunnen hebben hij zou moeten nemen. Maar hij te hoeven niet van deze gebeurtenissen als dusdanig, noch van al hun gevolgen kennen. Het is niet voor hem van belang waarom op het bijzondere ogenblik meer schroeven van één grootte dan van een andere gewild zijn, waarom document de zakken gemakkelijker beschikbaar dan canvaszakken zijn, of waarom de bekwame arbeid, of de bijzondere werktuigmachines, voorlopig moeilijker zijn geworden te verwerven. Dat alles is significant want hem is hoeveel min of meer moeilijk te verkrijgen zij met andere dingen vergeleken zijn geworden waarmee hij ook betroffen is, of hoeveel min of meer dringend zijn de alternatieve dingen wilden die hij of heeft veroorzaakt gebruikt. Het is altijd een kwestie van het relatieve belang van de bijzondere dingen waarbij hij betrokken is, en de oorzaken die hun relatief belang veranderen zijn van geen belang voor hem voorbij het effect op die beton van zijn eigen milieu.

Zelfs de enige controlerende mening, in bezit van alle gegevens voor één of ander klein, self-contained economisch systeem, niet-telkens als wat kleine aanpassing in de toewijzing van middelen moest zijn maken-gaat uitdrukkelijk door alle relaties tussen einden en middelen die misschien zouden kunnen worden beïnvloed. Het is inderdaad de grote bijdrage van de zuivere logica van keus dat het afdoend heeft aangetoond dat zelfs zulk een enige mening dit soort probleem kon oplossen slechts door constant tarieven gelijkwaardigheid (of „waarden,“ of 'marginale tarieven van substitutie) te construeren en te gebruiken, d.w.z., door aan elk soort schaars middel een numerieke index vast te maken die uit om het even welk bezit niet kan worden afgeleid dat door dat bepaalde ding wordt bezeten, maar dat nadenkt, of waarin zijn betekenis gezien de gehele structuur van middeleneinden gecondenseerd is. Door prijzen (waarden) te gebruiken waarin al relevante informatie geconcentreerd is; en door de hoeveelheden aan te passen één voor één, kan hij zijn regelingen zonder het moeten het gehele raadsel ab initio, of geschikt herschikken zonder het moeten in enig stadium oplossen het in al zijn vertakkingen meteen onderzoeken.

Fundamenteel, in een systeem waar de kennis van de relevante feiten onder vele mensen verspreid is, kunnen de prijzen handelen om de afzonderlijke acties van verschillende mensen te coördineren op dezelfde manier als helpen de subjectieve waarden het individu om de delen van zijn plan te coördineren. Het is overwegend de moeite waard voor een ogenblik een zeer eenvoudig en alledaags geval van de actie van het prijssysteem om te zien wat precies het verwezenlijkt. Verzeker dat heeft wat waar in de wereld een nieuwe kans voor het gebruik van wat grondstof, tin zegt, zich, voorgedaan of dat één van de voorzieningsbronnen van tin is geëlimineerdl.

Dat alles de gebruikers van tin moet weten dat enkele tin is dat zij hebben gebruikt. verbruiken is elders meer voordelig nu aangewend, en dat bijgevolg zij moet tin bezuinigen. Er is geen behoefte zelfs aan de grote meerderheid van hen om te weten waar de dringendere behoefte zich heeft voorgedaan, of ten gunste van welke andere behoeften zij echtgenoot de levering zouden moeten. Als slechts sommigen van hen direct van de nieuwe vraag, en schakelaarmiddelen over aan het kennen, en als de mensen die van het nieuwe beurtelings zo gecreÃërde hiaat zich bewust zijn het nog vanaf andere bronnen vullen, zal het effect snel door het gehele economische systeem uitspreiden en zal niet alleen alle gebruik van tin maar ook die van zijn substituten en substituten van deze substituten beïnvloeden, levering van alle dingen die van tin worden gemaakt, en hun substituten, en 50; en dit alles zonder de grote meerderheid van die instrumentaal in het bewerkstelligen van deze substituties die om het even wat kennen bij allen over de originele oorzaak van deze veranderingen. Het geheel doet dienst als één markt, niet omdat om het even welk van zijn leden het gehele gebied onderzoeken, maar omdat binnen beperkt hun. de individuele gebieden van visie overlappen voldoende zodat door tussenpersonen kan de relevante informatie wordt meegedeeld aan allen. Het zuivere feit dat er één prijs voor om het even welk goederen-of eerder is dat de lokale prijzen worden verbonden op een manier die door de kosten van vervoer wordt bepaald, enz.-brengt ongeveer de oplossing die (het is enkel conceptueel mogelijk) bij langs één enkele mening zou kunnen aangekomen te zijn bezittend al informatie die in feite verspreid onder alle mensen betrokken bij het proces is.

Het wonder is dat in een geval als dat van een schaarste van één grondstof, zonder een orde die wordt uitgegeven, zonder meer dan misschien een handvol dat mensen de oorzaak kent, de tientallen duizenden mensen de van wie identiteit niet tegen maanden van onderzoek kon worden nagegaan, worden gemaakt om het materiaal of zijn producten meer met mate te gebruiken; d.w.z., bewegen zij zich in de juiste richting.

Het meest significante feit over dit systeem is de economie van kennis waarmee het werkt, of hoe moet weinig de individuele deelnemers het weten de juiste actie kunnen voeren. In afgekorte vorm, door een soort symbool, slechts wordt de essentieelste informatie doorgegeven, en doorgegeven slechts tot betroffen die. Het moet meer dan een metafoor het prijssysteem als een soort machines beschrijven om verandering te registreren, of een systeem van telecommunicaties dat individuele producenten toelaat om op de beweging slechts te letten van van een paar wijzers, aangezien een ingenieur op de handen van een paar wijzerplaten zou kunnen letten om hun activiteiten aan veranderingen aan te passen waarvan zij nooit kennen meer dan in de prijsbeweging wordt nagedacht.

Het prijssysteem is enkel één van die vormingen die de mens heeft geleerd om te gebruiken (hoewel hij nog zeer verre van om het beste gebruik van het) is geleerd te hebben te maken nadat hij op het zonder het te begrijpen was gestruikeld. Door het niet alleen zijn een arbeidsverdeling maar ook een gecoördineerd gebruik van middelen die op een eveneens verdeelde kennis worden gebaseerd mogelijk geworden. Zijn misfortune is dubbele dat het niet het product van menselijk ontwerp is en dat de mensen die door het worden begeleid gewoonlijk weten niet waarom zij worden gemaakt om te doen wat zij doen.

Ik ben overtuigd dat als het het resultaat van weloverwogen menselijk ontwerp was, en als de mensen die door de prijsveranderingen worden begeleid begrepen dat hun besluiten ver betekenis voorbij hun direct doel hebben, dit zou mechanisme toegejuicht zijn zoals