applet-magic.com
Thayer Watkins
Silicon Valley
& Tornado Steeg
De V.S.

Politiek en Economische
Geschiedenis van Indonesië

Indonesië

Geschiedenis

De eilanden die omhoog Indonesië nu maken hebben een rijke maar woelige culturele geschiedenis gehad. Er zijn honderden taal-cultuur groepen die door de eilanden worden verspreid. Waarschijnlijk zouden zij geen deel van één natie behalve hun verovering door de Nederlanders uitmaken. De Malay mensen die de meerderheid van de volkeren vormen van wat nu Indonesië is worden verdeeld door veel andere plaatsen in Zuidoost-Azië, met inbegrip van wat nu Maleisië en de Filippijnse Eilanden is. Malays reiste naar oostelijk Afrika op handelexpedities en regelde het Eiland Madagascar. Dit is gekend van de aard van de taal die in Madagascar wordt gesproken. De taal van Polynesia openbaart ook taalkundige banden aan Malays.

De historische oorsprong van Malays wordt op tijd verloren maar de overleving van inheemse groepen op het grondgebied van Malays wijst erop dat dat zij niet eerste op deze gebieden waren en daarom van elders migreerden.

De originele godsdienst van Malays was animisme en sommige elementen van animisme overleeft zelfs in moderne tijden. Nu zijn Malays van Indonesië en Maleisië hoofdzakelijk mohammedaans maar dat was niet altijd het geval. In wat verre tijd brachten de leraren van India Hinduism aan Indonesië en het overleeft in een paar plaatsen zoals het Eiland Bali. In een recentere tijd kwam Bhuddism aan Indonesië zoals die door prachtige monumenten zoals Borobodur blijk van wordt gegeven van.

Borobodur

Islam kwam veel later aan Indonesië, over de zelfde tijd dat de Portugees en de Nederlanders vestiging handelposten en veroverende kleine koninkrijken waren. De economische geschiedenis van de koloniale periode is een interessant en belangrijk onderwerp maar dat verhaal zal elders worden verteld. Hier is de nadruk op de moderne natie van Indonesië.

De beweging van de Onafhankelijkheid

De beweging van de Onafhankelijkheid is bijna synoniem met de politieke leider Sukarno. Su in zijn naam en veel andere Indonesische namen is honorific. Meer behoorlijk zou zijn naam Su Karno moeten geschreven te zijn. Toen hij of anderen verkozen om andere honorifics zoals Stop (broer) te gebruiken of Batak (vader) zijn naam werd Stop Karno of Batak Karno. Tijdens zijn tijd werd zijn beeld één van vertrouwdst in de wereld.
Su Karno
Hij wijdde zich volledig aan de onafhankelijkheid van Indonesië van de jaren '20 tot onafhankelijkheid in 1945 en daarna.

Sukarno was geboren 6 Juni, 1901 in Surabaja, Java van Javanese en Balinese ouders. Zijn vader was een Javanese Balinese schoolleraar en zijn moeder. Hij vertegenwoordigde zo een mengsel van de Islamitische Javanese en Hindoese Balinese Malay subculturen. Hij ging naar de middelbare school waarin de meeste studenten Nederlands waren. Hij niet alleen werd zo een goed onderwijs maar werd doordrongen met een woeste wens voor Indonesische onafhankelijkheid. In 1927 ontving hij een graad in burgerlijke bouwkunde van het Technische Instituut Bandung en werd een architect. Maar tegen die tijd vond hij zijn het ware roepen als orator en politicus was. Hij vond hij menigten met zijn retorica kon diep bewegen.

In 1928 hielp hij Partei Nasional Indonesië (PNI) vinden, de Indonesische Nationalistische Partij. Het was eerder Perserikatan Nasional Indonesië, de Unie van Indonesische Nationalisten genoemd geworden. Er waren een aantal andere nationalistische op dat ogenblik en later gevormde partijen, maar PNI was het meest efficiënt in het bevorderen van massa het volgende.

Spoedig kwam Sukarno aan de aandacht van de Nederlandse overheid en hij werd gearresteerd in 1931 en werd gestuurd in ballingschap naar het Eiland Flores. Hij remainded onder de controle van de Nederlandse overheid tot hij door de Japanners werd bevrijd nadat zij Indonesië in 1942 binnenvielen.

Er waren andere politieke nog vroeger gevormde organisaties dan PNI, het meest in het bijzonder Perserikatan Komunis Indonesië (PKI), de Verenigde Indonesische Communisten. Deze organisatie had zich in 1920 van gematigde socialistisch en en revolutionaire Marxisten gevormd. Later trokken de gematigde socialisten zich van PKI terug. In 1926 en 1927 sponsorde PKI sommige sporatic opstanden in een paar plaatsen maar zij allen werden neergezet in een paar dagentijd. Het effect van deze opstanden moest PKI als radicale partij vestigen bereid om directe actie te voeren.

De Japanse Invasie

De Japanse beroepskrachten gaven Sukarno een rol in het handhaven van hun lokale goedkeuring. De Japanse invasie werd gekeken op als vervulling van opmerkelijke oude prophesy.

Sukarno werkte met de Japanners samen die proberen te krijgen welke hulp hij voor de toekomstige onafhankelijkheid van Indonesië kon. Hij bevorderde zelfs de vorming van vrijwillige het werkbrigades, genoemd romusha, om de Japanse oorlogsinspanning te helpen. Toen het veel later geweten werd dat Japanse militair behandelde leden deze Indonesische vrijwilligers als slaven Sukarno aan een verlies van gezicht.

Aangezien de Wereldoorlog II zijn eind Sukarno naderde die van de Japanse wapens van het Leger en opleiding voor Indonesiërs wordt beveiligd. De Japanners zagen dit als bron van militaire hulp in het afweren van de verwachte Verenigde invasie. Sukarno zag het als het bewapenen van en opleiding van een Indonesisch leger om zich tegen de terugkeer van de Nederlanders aan Indonesië te verzetten.

Na de overgave van de Japanse Overheid op 15 Augustus, verklaarden 1945 Sukarno en Muhammad Hatta de onafhankelijkheid van Indonesië op 17 Augustus. Het is opmerkelijk dat Sukarno en de andere nationalisten dat de nieuwe natie alle gebieden omvatten zou die door de Nederlanders worden veroverd, zelfs die erop aandrongen die geen culturele toetreding met de Javanese of andere Malay volkeren hadden. Dit betekende dat Sukarno niet werd verzet aan imperialisme zelf maar slechts aan het Javanese zijn het slachtoffer van het werd verzet.

De slagen voor Onafhankelijkheid

De Britse troepen kwamen aan Indonesië de overgave van de Japanse militairen nemen. De Britten bevrijdden de Nederlandse troepen die door de Japanners en die Nederlandse troepen waren gevangengenomen en andere Nederlandse troepen die aankwamen het Indonesische leger bestreden. Met luchtsteun bereikten de Nederlanders snel controle van de belangrijkste steden en hun omgeeft maar de Indonesische guerillatroepen handhaafden controle van het platteland onder leiders zulk een Nasution.
Nasution

Er was een opmerkelijk incident in de oorlog. In Madium werd een Volksrepubliek van Indonesië verklaard door de linkse socialisten en de communisten. Het had werd goed Sovjetsteun maar niet georganiseerd. Deze opstand werd verpletterd door de Afdeling Siliwangi onder Nasution. Dit het verpletteren van een communistische beweging werd genomen door Amerikanen om bewijsmateriaal te zijn dat Sukarno en zijn verdedigers geen communisten waren.

De onafhankelijkheidsbeweging kon niet de steden van de Nederlandse krachten opnieuw nemen en de Nederlandse krachten konden niet het platteland controleren. De impasse beëindigde toen de Amerikaanse Overheid onder Harry Truman dreigde af te snijden opstelt de hulp van het Plan aan Nederland als de Nederlanders niet uit Indonesië kregen. In 1949 trokken terug de Nederlanders zich en de Indonesische Republiek kon functioneren.

Regeer van Sukarno 1949-1965

Hoewel Sukarno bij taal en retoriek bedreven was was hij een miserabele mislukking bij economisch beleid. Hij had volledige minachting voor economie als het ignoble „boon tellen.“ Nog slechter hij of stond iedereen niet toe anders vond om economische en financiële kwesties behoorlijk te behandelen. Terwijl het waarschijnlijk waar was dat hij letterlijk geen communist was is dit niet omdat hij om het even wat verkeerd met communisme zag. Voor hem om het even welke systematische ideologie interfer met zijn het regeren door gril. Hij besteedde de beperkte fondsen Indonesië had voor openbare monumenten en gebouwen en voor privé luxe voor zich en zijn vier vrouwen. Het probleem was dat Indonesië zijn infrastructuur moest herstellen die door een decennium van oorlog en opstand wordt verwoest. Er was een grote behoefte aan extra delen voor materiaal. Indonesië voldeed niet aan zijn voedselbehoeften en de tekorten werden ernstig. De overheid drukte geld en de inflatie begon in de hyperinflation waaier te schommelen.

Sukarno zich betrof niet met deze economische problemen. Hij wijdde in plaats daarvan zijn tijd aan het politieke posturing. Hij speelde spelen in internationale politiek beurtelings flirtend met de Sovjets, de Chinezen en het Westen. Hij misbruikte mondeling het Westen omdat hij dit gebrachte reacties, niet alleen van het Westen maar ook van de Sovjets en de Chinezen vond. Dit het in evenwicht brengen van oppositiekrachten breidde zich tot interne politiek uit. Zijn erkende beweging werd genoemd Nasakom, die nationalisme, godsdienst en communisme betekende. Hij handhaafde dichte relaties met PKI, de Indonesische Communistische Partij, onder de leiding van D.N. Aidit.
Sukarno en D.N. Aidit,
Hoofd van PKI

Het is een cliche dat de Indonesische leiders als dalang (puppetmaster) van de Indonesische schaduwmarionetten zijn, maar moedigt de cultuur van Indonesië in feite sterk deze rol voor leiders aan. Sukarno speelde buitensporige spelen in internationale politiek. Stel Groen op, zegt de ambassadeur van de V.S. aan Indonesië vanaf 1965 tot 1968 dat Sukarno de bibliotheken van de Dienst van de Informatie van de V.S. in Indonesië als doelstellingen voor menigte wilde die de boeken zouden branden. De beelden van deze het branden en aandacht wereldwijd, in het bijzonder van Westelijke en Socialistische blokleiders bereiken. Sukarno wilde Indonesië schijnen om op het centrum van wereldgebeurtenissen te zijn. Maar deze spelen van manipulatie zouden uiteindelijk zijn val brengen. Sukarno bleef President van Indonesië tot 1967 maar zijn macht werd progressief verminderd na de gebeurtenissen van 1965.
Su Bandrio

Naast de verhouding Sukarno die met PKI wordt gehandhaafd waren er anderen in kabinet dat sterk aan de linkerzijde leunde. Één opmerkelijk cijfer was Subandrio die intellectueel als briljant werd beschouwd. Hij werd gevonden van betrokkenheid in de staatsgreeppoging van 1 Oktober, 1965 schuldig en werd veroordeeld aan dood.








De geprobeerde Staatsgreep van Oktober 1, 1965 en Countercoup die volgden

Enkele gebeurtenissen van Oktober 1, 1965 en de volgende maanden zijn duidelijk maar de verklaringen en de betrokkenheid nu onmogelijk zijn te vestigen, verloren in de duistere wereld van Indonesische politiek. Wat duidelijk is is dat zeven militaire ambtenaren op hoog niveau op de nacht van 30 September, 1965 werden vermoord. Later was er een slachting van Indonesische communisten en etnische Chinees onder anderen. De doodstol was hoger dan honderd duizend.

om de gebeurtenissen te begrijpen is wat achtergrond noodzakelijk. Sukarno, de charismatische leider van Indonesische onafhankelijkheid, had voor een meer dan decennium beslist. Hij speelde een spel van het streven van zowel het naar Westen als het Socialistische blok politiek en hield de aard van zijn dubbelzinnige ideologie. Binnen Indonesië was zijn ideologische toetreding eveneens dubbelzinnig. Vaak scheen hij om geen ideologie bij allen te hebben en scheen om zijn tijd aan omhoog het denken van esoterische woorden voor oppervlakkige concepten te wijden. Bijvoorbeeld, was de naam voor zijn beweging, Nasakom, die nationalisme, godsdienst en communisme wordt betekend, verondersteld om één of andere diepgaande intellectuele betekenis te hebben. Zijn begrip dat munten van namen voor ideologieën op de een of andere manier werkelijk belangrijk was werd gekeken op in het Westen als eigenaardige geestelijke abberation.

Indonesië had op dat ogenblik een sterke Communistische Partij, die door zijn acroniem PKI wordt gekend. Het eiste een lidmaatschap van drie miljoen die tot het de derde grootste Communistische Partij in de wereld zouden gemaakt hebben. PKI steunde over het algemeen Sukarno politiek, maar Sukarno, ondanks zijn verledensteun van het idee van communisme, scheen geen ware communist te zijn. Hij was meer van wat zou kunnen van genoemd een medereiziger maar het meest fundamenteel eenvoudig een machtszoeker was.

Zelfs aangezien de Voorzitter voor het Leven als politieke leider van Indonesië Sukarno geen voldoende bevoegdheid een dictator had te zijn. Het leger en de politieke elite konden zijn acties beperken. Verder kon het leger veiligheidsmaatregelen op zijn uitvoeren zoals het verbieden van stakingen, die demonstraties beperken, sluitend kranten en het ondervragen politieke cijfers zoals het hoofd van PKI.

Sukarno had geen georganiseerde politieke partij en gehangen van PKI voor politieke actie af. Sukarno had in het verleden benadrukt dat de vrijheid van de Nederlanders niet het eind van de strijd zou zijn. Hij sprak van tijd tot tijd van de behoefte om de revolutie in het volgende stadium te bewegen. Hij verliet genoeg ambiguïteit in zijn verklaring dat de verschillende luisteraars het volgende stadium konden voorzien zoals verwijzend naar vrij verschillende doelstellingen. PKI kon het volgende stadium als socialism goed interpreteren.

Sukarno had met succes PKI in een confrontatie in 1948 geslagen. PKI was nochtans in het bijzonder succesvol in de verkiezingen van 1955 geweest en Sukarno kan goed gedacht hebben dat het communisme de golf van de toekomst voor Indonesië was. De communisten hadden grote vakbonden en peasant organisaties opgebouwd.

Sukarno had overheidswerknemers vereist om zijn principes Nasakom en Marxistische theorie te bestuderen. Na een vergadering met Chinese Communistische Engels-Lai van leidersZhou, besliste Sukarno tot een militie, een Vijfde Kracht, buiten de strijdkrachten van het leger, de marine, de Luchtmacht en de politie te leiden. Hij gaf opdracht tot 100.000 geweren van China om deze Vijfde Kracht uit te rusten.

Tijdens toespraak in Augustus 1964 hij verklaarde dat hij goedkeurde revolutionair groep of zij waren het nationalistische, godsdienstige of communistische verklaren „ik een vriend van de Communisten ben, omdat de Communisten revolutionaire mensen.“ zijn In April 1965 Sukarno gezegd bij een verjaardagsceremonie van PKI, de „liefde van I PKI als mijn broer, en als het sterft zal ik het als verlies van een beste verwant.“ voelen

Sukarno spoorde een militaire confrontatie met Maleisië over territoriale eisen aan en stuurde zelfs guerilla's naar strijd in Maleisië. In 1964 begon Sukarno de Verenigde Staten aan de kaak te stellen en de Amerikaanse economische hulp werd drastisch gesneden. In Januari 1965 trok Sukarno Indonesië van de Verenigde Natie in reactie voor de plaatsing van Maleisië op de Veiligheidsraad van de V.N. terug. In Augustus 1965 Sukarno kondigde openbaar zijn bedoelingen om een Vijfde Kracht voor de dienst in de confrontatie met Maleisië aan tot stand te brengen.

De economische voorwaarden in Indonesië waren vreselijk in de dagen die de staatsgreep voorafgaan. De tijden schenen wanhopig. Sukarno leed aan slechte gezondheid en er was zorg dat Sukarno zou sterven en leftists die aan de toorn van de militairen wordt blootgesteld zou verlaten.

De geprobeerde staatsgreep werd geplaatst voor de vroege uren van 1 Oktober. De rebellen zetten een basis bij De Basis van de Luchtmacht op Halim dichtbij Djakarta. De bevelhebber van de rebellen was Lieutenant-Colonel Untung die de bevelhebber van één van de drie bataljons van palace van Sukarno wacht was. De rebellen verdeelden in zeven ploegen om terug naar luchtmachtbasis zeven het hoogste algemeen te vangen en te brengen. Het drie algemeen was ontsproten en werd in de poging gedood om hen te nemen gevangene. Het drie andere algemeen werd genomen aan de luchtmachtbasis Halim. Algemene één, Nasution, misschien het belangrijkst, ontsnapt vangt. Nasution was de bevelhebber verantwoordelijk voor het leger geweest maar Sukarno bevorderde hem aan een kabinet-vlakke post van minister van defensie waar hij meer prestige maar geen directe controle over het leger had. Nasution werd vervangen door Algemene Yani. Één van de ploegen van Untung kwam aan het huis van Yani na middernacht en vertelde Yani dat President Sukarno hem wilde onmiddellijk zien. Yani zei hij op zijn eenvormig maar daar bovengenoemde ploegleider zou moeten zetten was geen tijd voor dat. Yani sloeg de ploegleider in het gezicht voor zijn insolence en draaide om aan zijn slaapkamer terug te gaan. De ploeg ontsproot hem in de rug. Zijn lichaam werd geworpen in het het wachten voertuig.

De vlucht van Nasution was dramatisch en de nauwkeurige details zijn onzeker. Blijkbaar verdacht de vrouw van Nasution de motieven van de ploeg die aan het huis in het midden van de nacht kwam en zij versperde de deur. Terwijl de ploeg de deur open kreeg spoorde zij haar echtgenoot aan om aan het venster uit te ontsnappen. Hij beklom over de achteromheining en daalde in de werf die van de buur zijn enkel breekt. Ondertussen in het huis Nasution zette een assistent van Nasution, een luitenant, op eenvormige Nasution en hoed. De ploeg verwarde de luitenant met Nasution en nam weg hem. Op de manier aan luchtmachtbasis Halim ontdekten zij subterfuge en doodden de luitenant en gingen aan het huis van Nasution terug. In de ontspruitende jongelui van Nasution was de dochter spruit en zij stierf een paar later dagen.

De drie gevangenen die aan de luchtmachtbasis werden genomen werden toen gedood en hun organismen verminkt door leden van een Communistische groep van vrouwen in Halim. Hun organismen samen met de organismen van het andere drie algemeen en de moedige luitenant dat werden gedood werden geworpen in goed dichtbij de luchtmachtbasis.

Sukarno, Aidit en Bandrio waren bij luchtmachtbasis Halim tijdens de vroege ochtenduren van 1 Oktober. Conspirators hadden niet de vlugge terugwinning van het leger onder het bevel van Algemene Suharto onderhandeld. Nasution die aan zijn verwonding en verlies van zijn kind lijdt was bereid om geen controle te nemen. Suharto was geen één van het algemeen dat door conspirators wordt gericht. Hij kenmerkte zich als eenvoudige militair maar de gebeurtenissen openbaarden hij een groot talent als beheerder en politicus had.
Su Harto

Suharto was geboren op 8 Juni, 1921 in Yogyakarta geweest. Toen hij school beëindigde die hij voor een korte tijd als bediende in bank heeft gewerkt alvorens de Nederlandse opleidingsschool voor ambtenaren in het koloniale leger in te gaan. Na de Japanse invasie die hij in de Japans-Gesponsorde kracht van de huisdefensie heeft gediend. Later onderscheidde hij zich als bevelhebber van de Indonesische kracht in de strijd tegen de Nederlanders. Na onafhankelijkheid streefde hij een carrière in het leger na. Hij werd genoteerd als zeer bekwame ambtenaar en hoofdzakelijk apolitiek. In 1963 werd hij gemaakt tot bevelhebber van het strategische bevel van het leger, een kracht die op constant alarm wordt gehouden aan noodsituaties te antwoorden. Conspirators van 1 Oktober overzagen hem in hun klaplijst van het algemeen. Hij was een hoogst bekwame ambtenaar in bevel van een klaar stakingskracht, precies iemand wie hun poging kon breken om het Leger te vernietigen.

(Om zijn verdergegaan.)


Het BBP van Indonesië 1994-2000


HOMEPAGE VAN applet-magisch
HOMEPAGE VAN Thayer Watkins