Tjalling (het challing) Charles Koopmans, een Nederlands-Amerikaanse econoom, won de Prijs van Nobel in economie in 1975, maar hij begon zijn intellectuele carrière als fysicus. Er is de Stelling van een Koopmans in quantumwerktuigkundigen die nog een belangrijk resultaat dat vandaag in fysica wordt gebruikt is. Hij kenmerkte deze stelling om mensen te leggen zoals zijnd over een manier om de energie gegevens te verwerken die wordt vereist om de atomen van alkalimetalen (natrium, kalium, enz.) te ioniseren maar het is meer algemeen dan deze toepassing.

De familie van Koopmans van Tjalling kwam uit Freisland aan de stad van 's Graveland, dichtbij Hilversum. Tjalling, de derde zoon, was geboren in 1910. Hij ging de Universiteit van Utrect op leeftijd 17 in en bestudeerde wiskunde. Hoewel jonge Tjalling Koopmans een welomlijnd talent voor wiskunde had vond hij het zuivere wiskunde unfullfilling en begon op andere gebieden, zoals de filosofie van wetenschap te lezen. In één keer nagedacht wordend een psychiater.

Hij wilde een gebied dat behandelde de echte wereld maar de wiskunde gebruikte die hij had geleerd. Hij besliste in 1930 een thoretical fysicus te worden en voltooide een doctoraal examen in fysica bij de Universiteit van Utrecht in 1933. Hij ging een doctoraal programma bij de Universiteit van Leiden in en voltooide dit gediplomeerde werk in 1936. Onder de begeleiding van Kramers, de belangrijke theoretische fysicus van Nederland, publiceerde Tjalling Koopmans in 1934 het artikel dat bevatte wat later Stelling van Koopmans genoemd geworden werd.

Zelfs terwijl hij zijn opleiding in fysica Tjalling Koopmans ontwikkelde een rente in economie, in het bijzonder wiskundige economie bereikte hoewel zijn eerste lezing in Marx was. Hij werd op de hoogte brengen van Januari Tinbergen terwijl nog bij de Universiteit van Utrecht en sloot zich aan bij de cirkel van studenten die één keer in de week Tinbergen voor een lezing en een bespreking samenkwamen. Zijn doctorale verhandeling was niet in fysica maar een onderwerp in wiskundige statistieken dat op het onlangs geboren gebied van econometrics van toepassing was. Niettemin werd Kramers die als zijn thesisadviseur en zijn verhandeling wordt gediend voorgesteld aan de Faculteit van Wiskundige en Fysieke Wetenschappen in 1936. Ook in 1936, kort voor de toekenning van zijn doctoraatstitel, huwde hij zeer mooie Truus Wanningen, een econoom die in wiskunde tutored.

Na graduatie Tjalling sprak Koopmans ongeveer twee jaar op de School van Economie in Rotterdam. Daarna werkte hij bij conjunctuurcyclus de modellering voor de Liga van Naties in Genève. Daarna begon de Wereldoorlog II en de familie Koopmans die naar de Verenigde Staten wordt verplaatst. Het was toen dat Tjalling Koopmans met het werk aangaande methodes begon om verzendingen tussen bronnen en bestemmingen toe te wijzen dusdanig dat de totale kosten worden geminimaliseerd. Dit wordt genoemd het vervoersprobleem, een speciaal geval van wat later als lineaire programmering gekend werd.

Nadat de Wereldoorlog II van de Commissie Cowles binnen voor Onderzoek naar Economie in Chicago lid werd. De Commissie Cowles was gefinancierd door Alfred Cowles III wie in Colorado Springs wegens zijn tuberculose leefde. Het werd gecreÃërd om methodes te ontwikkelen die economische theorie combineerden, wiskundige modellering en statistieken en was instrumentaal in de ontwikkeling van econometrics als gebied van studie. Na een paar jaar in Colorado Springs verplaatste het personeel van de Commissie Cowles het naar de Universiteit van Chicago waar het toen Tjalling Koopmans joinedit was. Maar Chicago was slechts een tijdelijk tijdelijk verblijf. De problemen met het stedelijke milieu rond de campus van de Universiteit leidden tot een andere beweging aan Universiteit Yale in New Haven, Connecticut. Langs de manier de naam van de Commissie Cowles aan de Stichting Cowles voor Onderzoek naar Economie werd veranderd. Tjalling Koopmans, samen met andere leden van de Stichting Cowles met inbegrip van James Tobin, keurde benoemingen aan de faculteit van Yale goed. Tjalling Koopmans bleef met Yale en de Stichting Cowles de rest van zijn academische carrière, die voor een periode als directeur van de Stichting Cowles dient. Tjalling Koopmans stierf in 1985 op leeftijd 75 na een korte ziekte.

Deze pagina behandelt slechts een minder belangrijke maar elegante formulering van Koopmans. Hij publiceerde een gerechtigd volume, Drie Pogingen op de Staat van Economie. De eerste was een eenvoudige presentatie van algemene evenwichtstheorie. In die poging onderzocht hij de kwestie van hoe men de gezamenlijke productiemogelijkheden kon construeren die voor twee economieën worden geplaatst wanneer één de reeksen van productiemogelijkheden voor die twee economieën kent. Veronderstel de reeksen van productiemogelijkheden zijn die hieronder gegeven voor economieën die impliceren de productie van slechts twee goederen, X en Y. Als (x1, y1) en (x2, y2) zijn twee productiecombinaties van de reeksen van productiemogelijkheden van 1 en 2, respectievelijk, dan (x1+2, y1+y2) is een uitvoerbare productiecombinatie in hun gezamenlijke geplaatste productiemogelijkheden. De vectortoevoeging van de twee uitvoerbare productiecombinaties wordt hieronder gegeven.

Deze bouw wijst op de essentiële rol van maximalisering in het duidelijk maken van efficiency. Men kan de productiemogelijkheden overwegen die voor een economie worden geplaatst die de som reeksen van productiemogelijkheden firma's in de economie is. Tenzij de firma's winst met betrekking tot een gemeenschappelijke reeks prijzen maximaliseren is het onwaarschijnlijk dat de economie economisch rendement zal bereiken.

Men kan veronderstellen toevoegend systematisch samen verschillende combinaties, maar geen kwestie wat van punten plaatste werd geconstrueerd daar zou zijn de zeurderige twijfel over de vraag of de totale geplaatste productiemogelijkheden waren omlijnd. Koopmans verstrekte een elegante manier om de gezamenlijke productie uit te werken possilibies plaatste. Één kiest eenvoudig een reeks prijzen ((p1, p1) en maximaliseert de waarde van productie op elk van de reeksen van productiemogelijkheden, zoals in de hieronder grafiek wordt getoond. De maximalisering zal leiden tot efficiënte productiecombinaties en de som output zal een efficiënte combinatie op de gezamenlijke kromme van de productiemogelijkheid zijn. Door het relatieve prijzenbereik door alle mogelijke waarden van nul aan positieve oneindigheid te laten zal de volledige reeks efficiënte productiecombinaties voor de gezamenlijke geplaatste productiemogelijkheden worden uitgewerkt.

HOMEPAGE VAN applet-magic.com
HOMEPAGE VAN Thayer Watkins