In oudheid (c. 200 V.CHR.) in China, waren de nomadische stammen die aan de Chinezen als Xiongnu (Hsiungnu) worden gekend en eeuwen later die aan Europeanen als Huns worden de gekend, een constante bedreiging voor het Imperium Han van China. In Noord- centraal Azië was er een stammenfederatie, Yueh -yueh-chih, die was verslagen en door Xiongnu maar bedreigde wraak tegen hen verdreven. Wu-Ti van de Keizer Han vernam Yueh -yueh-chih en geloofde zij waardevolle bondgenoten in zijn bestrijding van Xiongnu (Huns) zouden zijn. Hij stuurde een ambassadeur, Chang Ch'ien, met honderd militairen om contact met Yueh -yueh-chih op te nemen. De groep moest door hun-Bezet grondgebied reizen en werd spoedig gevangen. Huns behandelde goed de gevangenen vrij en na tien jaar van Chang Ch'ien en sommige van zijn metgezellen ontsnapten. Toen hij Yueh -yueh-chih samenkwam vond hij dat zij niet geinteresseerd in een alliantie waren om formidabele Huns te bestrijden. Op zijn manier terug naar China Chang werd Ch'ien opnieuw gevangen maar wegens een burgeroorlog onder Huns kon hij opnieuw na ongeveer één jaar ontsnappen. Hij keerde aan chang-(huidige Xi'an) terug, het kapitaal van het Imperium Han, na een ontbreken van dertien jaar om te rapporteren dat de alliantie de Keizer waarhoopte voor niet mogelijk was. Maar Chang Ch'ien kon wat meer interessant nieuws melden. Terwijl met Yueh -yueh-chih hij steden aan het westen vernam dat dingen had zou de Keizer kunnen willen. Deze steden waren Ferghana, Bokhara, Samarkand. De steden Chang gehoorde Ch'ien kunnen de steden van Perzië en misschien van het Roman Imperium ook omvat hebben. In het bijzonder vertelde Chang Ch'ien de Keizer van grote, krachtige paarden in de oasestad van Ferghana die in het vechten van Huns waardevol zou zijn.

De keizer verzond verscheidene militaire expedities naar Ferghana om de paarden te verkrijgen die hij heeft gewild. Maar naast het voorzien van China van een krachtiger ras van paarden stelden deze expedities een handelsroute open die later Weg van de Zijde genoemd geworden werd.

Het oostelijke eindpunt van de Weg van de Zijde was chang-, het kapitaal van het Imperium Han en de grootste, rijkste en belangrijkste stad op dat ogenblik in de wereld. Van chang-het route geleide noordwesten langs de zuidelijke kant van de Grote Muur tot Vat -vat-huang in de Woestijn van Gobi. Het imperium Han en later het Imperium van het Zweempje gingen naar grote inspanning om deze sectie van de Weg van de Zijde onder Chinese controle te houden. Het werd hij-Xi gang of uitbreiding genoemd. Van Vat -vat-huang ging de route door de kuan yu-Mensen over (de jadepoort). De hindernis van dit punt was de Woestijn van Takla Makan (Turks voor de „Plaats dat als u binnen gaat en u niet uit“ zult komen). De weg van de Zijde begrenste de woestijn van Takla Makan. Één route ging rond de noordelijke perimeter bij de rand van waaier de van Tien Shan (Hemelse Bergen). Andere volgde de zuidelijke perimeter langs de rand van de waaier van Kun Lun die de noordelijke grens van Tibet vormt.